Nee, ik ben niet van de aardbodem verdwenen. Sterker nog, strong & alive! Beredruk met allemaal leuke dingen. Ik kan alle platforms waar ik van me wil laten horen maar nauwelijks bijbenen… Hierbij weer eens een teken van leven. Een nieuwe sessie Welsing-kids-op-de-foto. Wat reclame voor mijn professionele fotowerk – ‘t is maar net hoe je het ziet. Hierbij de eerste foto die tekenend is voor de rest van de shoot:
Wat ik graag wilde is een nieuwe versie van een lucky shot van anderhalf jaar geleden. Allevier lagen ze op een rij op de zitzak, spontaan, ongedwongen, precies zoals je ze hebben wilt. Als ik het in scène had gezet was het nooit gelukt. Dat blijkt wel, want het is sindsdien niet meer gelukt om ook maar 1 normale foto te maken die enigszins in de buurt kwam. Hier de zitzak-scène anno december 2011.
O.k., een tikkie verveeld. Best knap overigens want ik heb hier niet om gevraagd. Er is er niet een die uit de toon valt qua uitdrukking. Toch nog wat anders proberen: we laten ze wat doen. Werkt altijd. Lekker staan, niet te geposeerd. Zeg ik ook altijd tegen ouders van andere kinderen in de studio. “Je moet niet van die statische foto’s in gedachten houden. Laat het lekker los lopen”. Zie hier het resultaat.
Nog een succes verzekerde pose uit de kast getrokken: de sandwich. Honderden broertjes en zusjes gaan zo op de foto als ik samen met Ingrid hippeschoolfoto’s maak. Waarom moet Teun nu net bij Guus in z’n neus knijpen op het moment suprême???? En nee, ik heb er echt geen beter shot van. Het is niet zo dat ik alle leuke foto’s achter houd en hier alleen de mislukkingen show. Was dat maar waar.
Tot slot nog 1 variant. Dan maar wel statisch op een kruk, wie weet komt er toch nog wat uit. Oordeel zelf.
Nu was vandaag mijn verjaardag. Ik ben door heel veel mensen gefeliciteerd. Meer dan ooit tevoren! Lang leve Facebook, twitter en al die media waar ik dus maar met moeite op bijblijf. Super! Nog maar 1 wens heb ik aan het einde van mijn happy birthday: een modelfoto van mijn kinderen! Ik raad het iedereen af om ernaar te streven, maar wil zelf nu toch het onderste uit de kan. Wie durft???
no comments